Stads TV Rotterdam, bakermat

inamokken

De afgelopen twee weken haalde mijn verleden me in. Wat begon met vluchtige berichten  op Facebook werd de aanloop tot een reünie van Stads TV Rotterdam, de eerste professionele lokale zender van Nederland en voorloper van TV Rijnmond. In een razendsnel tempo verzamelden we de namen van ruim 200 oud-collega’s, van 175 hebben we inmiddels contactgegevens.

Het wordt een bijzondere reünie. Stads TV was pionieren met lokale televisie. En pionieren, dat is altijd leuk. Maar na een paar jaar kwamen we vooral in het nieuws doordat de financiering de ambities niet kon bijhouden. Een voorgenomen massaontslag ontaardde in een van de langstdurende arbeidsconflicten in het naoorlogse Nederland. Het ging om veel geld (12 miljoen gulden schuld) en een erg lastige bestuurlijke en politieke omgeving. Soms ging het erg hard tegen erg hard. Tegenover weer een aangekondigde gang naar de kantonrechter voor een collectieve ontslagaanvraag (“Als we gaan, dan gaan we met z’n allen”, zongen we in de gangen van de rechtbank) stonden acties van de redactie als politiek gelobby, het lekken van bedrijfsgegevens en het uitgeven van een actiekrant. Met juridische spitsvondigheden en veel steun uit soms onverwachte hoek wist leuvehavenleegde redactie de zender en de werkgelegenheid te redden.  Na het (voorbereidde) faillissement op een vrijdag kopte het Rotterdams Dagblad in de zaterdagkrant met de vetste letter dat Stads TV definitief failliet was, de collega’s wisten nog niet dat we ’s avonds het hele station en beeldarchief hadden ingepakt en meegenomen (zie foto): op maandag waren we gewoon weer op de kabel. Ik kreeg een aangetekend schrijven waarin ik voor 12 miljoen gulden persoonlijk aansprakelijk werd gesteld voor de ‘diefstal’ van de Rotterdamse omroep. De laatste interim-manager uit de rij dacht zo zijn lek boven te hebben. Mijn advocaat: “Als je het niet hebt, hoef je niet bezorgd te zijn”.

peterenarjoOndertussen, en dat was een van de wonderlijkste zaken aan het langlopende conflict, maakten we iedere dag een programma, waarmee we ongelooflijk scoorden. Het was grensverleggend en voelde goed aan wat Rotterdammers op de lokale zender willen zien: vooral zichzelf, eigenlijk. En voetbal. Met De Nacht (het eerste realityprogramma in Nederland), Het Nieuws, De Sport, De Straat (platform voor Rotterdamse humor en gemopper), Het Was (verhalen uit de oude doos), Gisteren (cultuur) en de Pauzefilm (ontstaan en verfijnd uit geldgebrek, later talloze malen tot over de grens gekopieerd) hadden we een sindsdien niet geëvenaard bereik van 95% en een naamsbekendheid van bijna honderd procent. Ook doordat Stads TV-medewerkers uitzwermden over publieke en commerciële omroepen van allerlei soort, zijn elementen uit die geruchtmakende programmering nog steeds te herkennen op de buis. Ik ontdekte bij Stads TV (door nood gedwongen) mijn talent voor een eigen niche: hoe organiseer je met weinig of geen middelen veel, aansprekende televisie. Cineac Pietje Bell (Rotterdamse wijktelevisie) was een voortzetting, Dunya Live een hoogtepunt. Hier in het Zeeuwse volgden Cineac Oud-Sabbinge en Goes TV, en hielp ik TV Walcheren en Kikke TV op gang.

Met de doorstart als TV Rijnmond kwam de rust bij Stads TV terug. Het is fijn te zien hoe nu dwars door de tegenstellingen van toen aan een reünie wordt gewerkt. Alle op Facebook uitgewisselde verhalen, foto’s, video’s en anekdotes halen herinneringen naar boven waar ik vooral vrolijk van wordt. Vooral. Niet altijd. Toen ik onlangs mevrouw Omta vertelde over enkele heel erg scherpe kanten van het conflict kwamen de tranen. Voor het eerst. Zaterdag 1 maart 2014 vieren we dat we 25 jaar geleden de kabel opgingen en een periode begon die voor bijna ons allemaal vormend is geweest voor de rest van ons leven. Wat hadden wij een ruimte om te ontwikkelen.

Dit bericht is geplaatst in Werk met de tags , , , , . Bookmark de permalink.

Een reactie op Stads TV Rotterdam, bakermat

  1. Nel Kloosterman-De Vos schreef:

    Ik ben de moeder van Norma Kloosterma. Een van de eerste medewerkster van Stads TV Rotterdam. En ging ’s avonds nog wel eens mee om voor de koffie te zorgen en de boel een beetje netjes te houden. Een enorme leuke tijd. Nu ook nog met Care Bouwens mensen op te zoeken. En nog namen gevonden. Ik wens jullie heel veel plezier er mee. Ik had gehoopt dat Norma zou komen. Maar het is te duur

Geef een reactie