“E.T. home phone”

De 12 maanden die ik begin jaren tachtig na dienstweigering in de Bijlmerbajes woonde brachten me veel absurdistische ervaringen. Waaronder regelmatige maar volstrekt illegale filmpremières. Een van de gedetineerden was veroordeeld voor het maken van kopieën van speelfilms. Via zijn oude netwerk bleven de kopieën gemaakt en gedistribueerd worden. Ook richting Bijlmerbajes: het penitentiaire welzijnswerk organiseerde met regelmaat een clandestiene vertoning. Echt.

En zo zaten we in 1982 met tientallen gedetineerden ook naar de premiere van E.T. te kijken, nog voor de film in Amsterdamse bioscopen te zien was. De film raakte ons als alle andere kijkers. Maar ronduit emotioneel werd het toen Spielberg’s ruimtewezentje de befaamde woorden “E.T. home phone” sprak. Niemand hield het droog: voor het eerst hoorde ik een zaal gedetineerden snikken. Ik snikte mee. Wie wil dat nou niet, naar huis bellen? Eens kijken of ik het vanmiddag droog houd (16:30 op Net 5).

Dit bericht is geplaatst in Privé. Bookmark de permalink.

Geef een reactie