DAAR GAAT ZIJ


“Strooi me maar uit bij Klaas”, instrueerde mijn moeder enkele weken voor haar aangekondigde dood (alvleesklierkanker). Dus waren vandaag de twee zoons, hun aanhang en de drie kleindochters op de begraafplaats in Meppel. De dag kozen we bewust: mijn ouders trouwden op vrijdag 13 februari, in Havelte.

Na een kop koffie van de uitvaartorganisatie lopen we over de oude begraafplaats naar het asveld. Hoge bomen, klimop op de grond en hier en daar plukjes bloeiende sneeuwklokjes. Om de beurt schudden we as uit de strooidoos. Na twee ronden is bijna alles verdeeld over de plek waar we ongeveer Klaas vermoeden.

Met het restant van de as gaan we naar Havelte. Daar liggen mijn grootouders. Op beide graven laten we as achter. Mijn dochters leggen tegeltjes uit de grafbedekking van mijn grootvader terug en recht. Ze krijgen er schik in, andere graven met dezelfde tegeltjes (“Was in de jaren dertig blijkbaar de mode”, concludeert mijn liefste middelste dochter) krijgen ook een beurt.

Naast de begraafplaats staat de Protestantse Clemenskerk. Schitterend door haar eenvoud. We boffen als een van de beheersters aan komt fietsen. Zij laat ons binnen en vertelt enthousiast over het Godshuis en de geschiedenis. Aanvankelijk gebouwd in de Romaanse stijl, later met Gotische kenmerken verhoogd. Nog maar een paar jaar geleden is gevierd dat de kerk er 700 jaar staat, destijds opgericht op de plek waar al eerder eeuwenlang een kerk stond. Zolang eert Havelte al de Heer op deze idyllische locatie net buiten het dorp.

Mijn moeder zal er als kind vast geweest zijn. Maar ergens tijdens haar volwassenwording gingen zij en de kerk hun eigen weg. Dat was ook mijn vaders gang met zijn geloof, hij stamt uit een streng gereformeerde familie. Thuis speelde de kerk bij ons dus geen rol. Bij mijn broer inmiddels wel, hij is een jaar of 15 geleden toegetreden tot de Hervormde kerk. Vooral omdat zijn lief, nu zijn vrouw, redelijk gelovig is. Zo gaat dat soms.

Aan het eind van de middag eten we in De Beurs, onze vaste stek in Meppel in tijden van ziekte en dood. Het was een mooie en warme dag.

Dit bericht is geplaatst in Privé met de tags , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie