“VOOR DE RAMPTOERISTEN: #WUHAN”

Ik ben ongetwijfeld een bovengemiddelde nieuwsjunk. Het is mijn beroep en ben er genetisch mee opgescheept: mijn ouders keken standaard om de 30 minuten naar Teletekst, ze wilden niets missen. Mijn dochters hebben het ook. Ik werd daarom nieuwsgierig wanneer we het in de familie-app voor het eerst over het Corona-virus hadden. Dat was al op 24 januari: “Voor de ramptoeristen: #Wuhan”. Sindsdien hielden we elkaar met regelmaat op de hoogte van het Chinese virusdrama. Ik begon Engelstalige bronnen over China te volgen op Twitter. Al begin februari werden de grapjes over hamsteren omgezet in daden.

Ik zocht ook naar de eerste melding over het virus in de familie-app omdat ik het idee heb dat er twee informatiewerelden zijn. Die op de sociale media en de mainstream nieuwsvoorziening. Mijn conclusie is dat wie op de sociale media de juiste bronnen vindt, vele weken voorsprong heeft op wie dat niet doet. Het drama dat zich nu wereldwijd afspeelt was in de tweede helft van januari al te voorzien. Het was de tijd waarin het RIVM, regering en politici nog volop in de ontkenningsfase zaten. Het RIVM eind januari: “De kans dat de ziekte zich hier in Nederland verspreidt is klein”. In de eerste week van februari vroeg ik in een regulier overleg met de andere politieke partijen aandacht voor de totale ontwrichting die ook de Goese samenleving in april-mei zou treffen. Ik had liever geen gelijk gekregen maar het is nu niet anders: ook Goes ligt plat.

Het idee dat er twee informatiewerelden zijn, bekruipt me de laatste dagen weer. In een talkshow hoorde ik werkgeversvoorman Hans de Boer pleiten voor de economie: de Corona-maatregelen mochten niet erger zijn dan de kwaal. Het is een variant op de wereldvreemde wensdroom van Trump dat met Pasen de kerken weer vol zitten. Gisteren nog gooide omnideskundige Jort Kelder een knuppel in het hoenderhok: “We zijn 80-plussers die te dik zijn en gerookt hebben aan het redden. Dat is statistisch dus wel wat er gaande is. Hoeveel economische schade is ons het redden van mensen die waarschijnlijk daarna binnen twee jaar waren doodgegaan waard?”

Ik wil de stemming niet verpesten maar raak er steeds meer van overtuigd dat we ons met de ‘intellectuele lockdown’ tot 28 april zand in de ogen strooien. Mijn Twitter-onderbuik zegt dat de totale ontwrichting van de samenleving nog wel 1 of 1,5 jaar duurt. Pas dan zijn er vaccins en kunnen we stapje na stapje zetten in een nieuwe wereld. De capaciteit van de zorg gaat tot dan bepalen hoe we onze samenlevingen inrichten. Tot ver in 2021 blijft het overleven. Nu maar hopen dat ik ongelijk heb.

Dit bericht is geplaatst in Privé met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie