Goestig, flitstelevisie met een iPad

wiertblogTelevisiemaken kent vele niches. De mijne is zoveel mogelijk televisie maken met zo weinig mogelijk middelen (lees: kosten). Onlangs begon Goestig: video gefilmd, gemonteerd en uitgezonden vanaf een iPad. Goedkoper gaat televisiemaken niet worden.

Het is begonnen in de jaren ’90 bij Stads TV Rotterdam, de voorloper van TV Rijnmond.  Een bedrijf met 40 medewerkers, een minimale begroting en ondertussen moest er een  schuld van 12 miljoen gulden worden weggewerkt. We maakten dagelijks een uur aansprekende televisie: een naamsbekendheid en bereik van bijna 100%.

Investeringen waren destijds op Hilversums niveau. Een camera was even duur als een woning in het Rotterdamse Blijdorp, leerde een collega die daar een woning kocht voor 175.000 gulden. Een montageset kostte 3,5 ton. Dat alles veranderde eind jaren negentig met de komst van digitale camera’s en montagesoftware voor op PC’s. Met een investering van 15.000 gulden begon in 1997 Cineac Pietje Bell, televisie over hun buurt gemaakt door wijkbewoners. Bovendien het eerste volledig digitale televisiestation van Nederland. Ik bleef tot 2006 bij Cineac werken. Honderd Rotterdammers maakten toen dagelijks een uur televisie vanuit zes werkplaatsen. Met 200 amateurs vierden we 48 uur Dunya live. In alle werkplaatsen was minimale professionele ondersteuning.

In 2006 begon Goes TV. Het initiatief kwam uit het speciaal onderwijs. De vraag was of wat ik in Rotterdam met randgroepvolwassenen deed ook mogelijk was met de lastigste leerlingen in het speciaal onderwijs. Ik dacht van wel. We investeerden 8 duizend euro en gingen aan de slag. Goes TV was een succes en bleef tot 2012 uitzenden via internet. Ondertussen werkte ik gestaag door aan het kleinste TV-station ter wereld (Cineac Oud-Sabbinge, vernoemd naar het gehucht met 200 inwoners waar ik woon) en hielp ik TV Walcheren en Kikke TV Sluis op gang. De eerste werkte met professionals, de tweede met vrijwilligers onder begeleiding van een beroepskracht.

Drie weken geleden startte Goestig, het ultieme eindstation in mijn niche: we gebruiken een iPad om te filmen, te monteren en uit te zenden. Ook live. Alle noodzakelijke faciliteiten voor nog geen 400 euro. Ik voel me spekkoper.

wiertstadhuisDe Goestig-redactie bestaat nu uit drie personen. We gaan twee keer per week een dagdeel op pad en maken per keer 2-3 filmpjes. Af en toe rukken we tussendoor uit voor iets actueels. Voor Goestig filmen we uitermate efficiënt: bijna al het materiaal dat we opnemen wordt gemonteerd, we laten heel weinig ongebruikt. Door de iPad kunnen we vaak al op locatie monteren (zoals hiernaast, op de trap van het stadhuis). De muziek maken we zelf (ook op de iPad), dat scheelt gedoe met rechten.

Na de montage zoeken we een wifi-verbinding om uit te zenden. Het is een heerlijke manier van werken, ongecompliceerd en erg betrokken omdat het allemaal over Goes gaat. Ik noem het wel eens ‘de meest lullige manier van televisie maken’. Daar is geen woord aan gelogen. Lulliger dan dit, kan niet: duurzamer dan Goestig zal televisieproductie niet worden.

De komende maanden moet blijken hoe levensvatbaar Goestig is. Goestig zal weer -evenals Cineac Pietje Bell en Goes TV- een gemeenschapsorganisatie worden en dagbesteding bieden maar ook arbeidstoeleiding en onderwijsmogelijkheden. En natuurlijk een platform zijn voor iedereen die videoproductie boeiend vindt. Daarnaast zijn er door de lage kosten en efficiënte manier van werken goede mogelijkheden het Goese bedrijfsleven, de middenstand en anderen te werven als opdrachtgever voor commercials en betaalde producties. En ondertussen doen we opgewekt verslag van allerlei actualiteiten in de mooiste gemeente van Zeeland. Als we de kijkcijfers van de eerste dagen als uitgangspunt nemen, kunnen we nu al zeggen dat Goestig in een behoefte voorziet. Goes heeft vanaf nu lokale televisie, te zien op Facebook, Zeelandnet en Youtube.

Dit bericht is geplaatst in Duurzaamheid, Goes, Werk met de tags , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie